دوشنبه، دی ۰۴، ۱۳۹۶

وقتی زندگی در درد گردن محو می شود

زندگی سراسر نوسانه. نمی شه گفت خوب می گذره یا بد. احتمالن وقتی نتونی بگی، یعنی بد نمی گذره.
شب یلدا به خاطر اصرار زیاد پسته خانم رفتم مشهد. مراسمی گرفته بود که نگو و نپرس. کرسی و حافظ و درخت کریسمس برای مغز بادوم کوچولوی برادرم که بیاد و ببینه و حظ کنه. 
خانم برادرم به دلیلی که نمی دونیم دو ساله با خانواده ما قهره. البته برادرم و مغز بادوم میان و میرن ولی اون نمیاد. چندباری هم که زنگ زدیم سوال کنیم، جوابمون رو نداد. 
فکر نمی کردیم شب یلدا مغز بادوم رو بفرسته ولی یه هو یه فرشته کوچولو با یک لباس قرمز حریر اومد. عین انار.
پسته خانم حتی کاغذهای اسم و فامیل رو برای بازی آماده کرده بود. فندق هم فال حافظ برامون گرفت و پیانو زد. خلاصه یکی از مهمونی های دورهمی خانوادگی بود که به ندرت پیش میاد و مسبب همه خوشی هم بچه ها بودن.
..
توی شرکت اوضاع باب میلم نیست. رقابت از بین رفته و بچه های جدید خیلی کند پیش میرن. مدیرفروش رو بایکوت کرده اند و رهبر اصلی این قضیه قدیمی ترین پرسنل شرکتند.
مدام در حال فکر کردن برای رفع حاشیه ها هستم. 

وقتی آدم کسی رو از دست میده، خاطرات بد فراموش می شه و در کل یادش میره که چرا اونو گذاشت کنار و فقط به ایام خوبی که داشتن فکر می کنه. حالا شده مثل من و اون دو تا بچه های فروش که آخر سال قبل از شرکت رفتن. الان مشکلاتشون یادم رفته و فقط افسوس می خورم چرا نتونستم نگهشون دارم.
این یک تجربه است که آدم باید نیروی انسانی رو خیلی خیلی جدی بگیره و مراقبت کنه.
دیگه اینکه گردنم باز افتضاحه. دو روزه قرص می خورم که درد کم بشه. یک آقایی میاد خونه برای ماساژ یومی هو. بعد از ترکیه و ماساژی که اونجا گرفتم، خانم ماسور قدیمیم رو رد کردم بره. ماساژ یومی هو بسایر قوی و از روی لباسه. هربار کلی داد می زنم. نمی دونم خوبه یا بده. از یه طرف می ترسم بلایی سر گردنم بیاره و از یه طرف دیگه به زمین و زمان آویزونم تا درد کم بشه.
یوگا خوبه و دردم  رو از صد به هفتاد رسونده. ولی اون سی تایی که مونده، لامصب گاهی ناکارم می کنه. امروز هم از اون وقتهاست. از نصفه شب درد گردن و شونه به سرم زده و سردرد هم هستم. ورزشهای فیزیوتراپی رو هم شروع کرده ام.
 تمام زندگیم شده کشیدن شونه و چپ و راست کردن گردنم.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

۰۰۰

زندگی ما، داستانی‌ست که خودمان آن را تعریف می‌کنیم.