چهارشنبه، اسفند ۰۴، ۱۳۹۵

وقتی آینه تو را همیشه 30 ساله نشان می دهد

رضا عرایض می گه یه کمی از خودت بنویس به جای کار. خوب چی بنویسم وقتی خودم کارم و کار منه؟؟

دارم رزومه های حسابداری رو نگاه می کنم. استخدام حسابدار داریم. بای دیفالت یه سری رو ضرب اول ریجکت می کنم:
-دانشگاه پیام نور و دانشگاه های حسن آقا و آقا تقی و شهین و مهین
-سابقه کار با گرایش حسابرسی و بازرگانی و خدماتی
-متولدین قبل از 57

یه هویی به خودم اومدم از بابت مورد آخر! دیدم به هر چی رزومه قبل از 57 نگاه می کنم، می گم "ولش کن این که پیره!!!"

یکشنبه، بهمن ۱۷، ۱۳۹۵

*

"یک راز، بین دو نفر
تنها زمانی حفظ می‌شود و باقی می‌ماند
که یکی از آن دو مرده باشند.

این یک ضرب‌المثل قدیمی رومی است که نمی‌دانیم برای نخستین بار چه کسی آن را به کار برده است.
اما احساس کردم شاید در دوران جدید که ارتباطات دیجیتال بسیار گسترده شده، یادآوری آن بتواند برای همه‌ی ما مفید باشد.
زمانی از اریک اشمیت پرسیدند که نظر شما در مورد حفظ اسرار کاربران چیست؟
او گفت: البته اسرار کاربران برای ما مهم است. اما فکر می‌کنم منطقی است اگر می‌خواهیم حرفی که میزنیم جایی شنیده نشود،‌ از همان ابتدا آن حرف را نزنیم.
این موضع، ضمن منطقی بودنش، یک یادآوری مهم هم هست: شرکت‌های حوزه‌ی تکنولوژی قصد ندارند به صورت جدی مسئولیت اسرار ما را بپذیرند."

* پی نوشت: آقای شعبانعلی هر هفته برای اعضای گروه یک ایمیل  می فرستند. متن بالا را از ایمیل این هفته ایشان برداشته ام. جالب این بود که ضمن یک هفته اخیر بارها به این موضوع فکر کرده بودم.